
MARTINE DE RUITER (1973)
In het totaalbeeld streeft Martine naar de suggestie van groei en beweging van de flora. Ze maakt hierbij gebruik van een zelfontwikkelde schildertechniek met paletstukken.
De naam ‘paletstukken’ heeft zij zelf bedacht voor deze uniek samengestelde, gemengde en gedroogde kleurcombinaties die ze afsteekt van haar palet.
Deze techniek geeft haar werk reliëf, scherp contrast en een unieke stijl.
“Ik ben heel kleurcombinatie-gevoelig en vind het heerlijk om op zoek te gaan naar de mooiste combinaties van vormen en kleuren mbv de paletstukken. Dat kunnen felle en complementaire kleuren zijn, maar ook werken met rustige kleuren.
Binnen mijn eigen techniek ben ik nog steeds aan het ontdekken en experimenteren en word ik zelf nog steeds verrast.